فراداستان به عنوان یکی از شیوه های داستان نویسی پسامدرن، تغییر در شیوه های رایج نویسندگی داستان و کاربرد متفاوت آنها است. نویسنده ی فرداستان، تمام تلاش خود را به کار می بندد تا خواننده را از ساختگی و داستانی بودن اثر ادبی خود آگاه سازد و در این زمینه از شگردها و روش های ویژه ای در زمینه ی داستان نویسی بهره می برد. این شیوه ی نگارشی در دهه ی هفتاد میلادی توسط نظریه پردازان غربی معرفی شد و نه تنها در جهان غرب که در ادب عربی نیز نویسندگان بسیاری به آن روی آوردند. رمان کیدالنساء نوشته ی خیری عبدالجواد -رمان نویس معاصر مصری- را می توان از جمله رمان هایی به شمار آورد که در بردارنده ی میزان قابل توجهی از مؤلفه های فراداستانی است. پژوهش حاضر بر آن است تا به شیوه ی توصیفی – تحلیلی، به بررسی کاربست شیوه ی روایی فراداستان در رمان کیدالنساء و معنادار بودن فراوانی مؤلفه های فراداستانی در آن بپردازد. نتایج به دست آمده از پژوهش حاضر نشان دهنده ی این مطلب است که رمان کیدالنساء در کنار دارا بودنِ بسیاری از مؤلفه های فراداستانی مانند حضور نویسنده در داستان و گفتگو با خواننده، اتصال کوتاه، کولاژ فراداستانی، بیان داستانِ داستان نویسی و حضور شخصیت های واقعی و... شیوه ی فراداستان گویی را به شیوه ی نگارشی منحصر به فرد نویسنده پیوند زده و روشی تازه را در داستان گویی و رمان نویسی به ادب عربی معرفی کرده است. مؤلف ضمن استفاده از این مؤلفه هایی فراداستانی توانسته است به نحوی شایسته خیال و واقعیت را در هم آمیزد و خواننده را به غیرواقعی بودن داستان خود آگاه نماید.

قرارداد اجاره به شرط تملیک قراردادی است که به موجب آن مورد معامله اجاره داده می شود و در آن شرط می شود که مالکیت مورد معامله در پایان مدت اجاره در صورت انجام تمامی شروط عقد و پرداخت همه اقساط مال الاجاره توسط مستاجر، به نام او انتقال یابد. این قرارداد از جمله نهادهای حقوقی است که با آنکه سابقه فقهی ندارد و در قانون مدنی ذکر نشده ولی در اجاره به شرط تملیک، تصرف مستاجر به دلیل مالکیت و نسبت به منافع عین مستاجره دارای وجه قانونی بوده و صحیح است به طوری کلی قرارداد اجاره به شرط تملیک که یک عقد لازم معوض و تکمیلی است می تواند در مورد خانه، زمین و یا هر نوع کالای دیگر در بخش های متفاوت مثل کشاورزی و خدمات باشد و اصول کلی در مورد طرفین قرارداد تابع عقد اجاره می باشد.

ضرایب لرزه خیزیb, a در رابطه گوتنبرگ-ریشتر از مهمترین پارامتر ها در مطالعه الگوی لرزه خیزی یک منطقه می باشد. تهیه نقشه پهنه بندی ضرایب لرزه خیزی b-Value و a-Value و همچنین نسبت آن ها a/b-Value برای گستره ایران هدف اصلی در این پژوهش است. ابتدا یک کاتالوگ از زمین لرزه های رخ داده از سال های 1900 تا 2007 در گستره ایران تهیه شده است، سپس کل ایران به پهنه هایی بسیار کوچک تقسیم شده و ضرایب لرزه خیزی b, a برای هر سلول از این شبکه به طور جداگانه محاسبه شده است. بر اساس مقدار عددی محاسبه شده برای هر سلول در گستره ایران نقشه های پهنه بندی a-Value، b-Value و a /b-Value تهیه شده است. تغییرات در مقدار ضرایب لرزه خیزی بیانگر شرایط متفاوت تکتونیکی در منطقه است. در مقایسه و بررسی نقشه ها با یکدیگر نقشه پهنه بندی a /b-Value اطلاعات جامع تری را در مورد وضعیت لرزه خیزی و تکتونیکی منطقه نشان میدهد. بر این اساس پهنه ایران به سه منطقه کلی تقسیم می شود؛ مناطق با پتانسیل لرزه ای پایین، مناطق با پتانسیل لرزه ای متوسط، و مناطق با پتانسیل لرزه ای بالا.

زمینه و هدف: انتقال مالکیت و توافق طرفین از مباحث مهم حقوقی است که بررسی آن به صورت تطبیقی چندان مورد توجه قرار نگرفته است. هدف مقاله حاضر بررسی توافق طرفین قرارداد بیع در تعیین زمان انتقال مالکیت در حقوق ایران، کنوانسیون بیع بین المللی کالا 1980 وین و حقوق اروپایی است. روش تحقیق: مقاله حاضر توصیفی تحلیلی بوده و با استفاده از روش کتابخانه ای به بررسی موضوع مورد اشاره پرداخته است. یافته های تحقیق: یافته های مقاله بیانگر این امر است که کنوانسیون بیع بین المللی کالا 1980 وین نیز موضوع انتقال مالکیت را به قانون ملی احاله کرده است. باید توجه داشت وظیفه این کنوانسیون تنظیم مقررات یکنواخت برای بیع بین المللی کالا است. بنابراین تصویب آن مقررات به منظور هماهنگ و یکنواخت کردن حقوق تجارت بین المللی یا یک قانون تجارت مدرن بود. نتیجه گیری: در خصوص امکان توافق در مورد زمان انتقال مالکیت باید گفت بر این اساس می توان گفت توافق در تغییر چگونگی انتقال مالکیت به واسطه عقد بیع مخالف دستورات کلی شارع نیست، لذا مورد تأیید شارع و داخل در عموم (اوفو بالعقود) و (المومنون عند الشروطهم) و نافذ و لازم الرعایه خواهد بود. مقررات حقوق اروپایی نیز در مورد انتقال مالکیت توافق طرفین را در خصوص زمان انتقال مالکیت در اولویت قرار داده است و در صورت عدم توافق مقرراتی را برای زمان انتقال مالکیت وضع کرده است. به عنوان نتیجه گیری باید گفت که هم در حقوق ایران و هم در مقررات حقوق اروپایی زمان انتقال مالکیت طبق توافق طرفین می تواند تعیین گردد.

بیع مال آینده را می توان فروش هر نوع مالی (به صورت عین کلی یا عین معین) دانست که در آینده تهیه، تولید یا ساخته و تحویل می شود. آنچه درستی این دیدگاه را مورد مناقشه قرار می دهد، عدم صحت معامله کالی به کالی و دین به دین در مورد عین کلی و نیز حدوث غرر در معامله عین معین است. اما بررسی نظر فقهای مختلف نشان می دهد که بیع کالی به کالی باطل نیست و بیع دین به دین نیز تعریف خاص و تفسیر مضیقی دارد که خللی به صحت این نوع بیع وارد نمی کند. در بیع عین معین آینده، اعتباری بودن ملکیت و امکان اعتبار موضوع آن و نیز امکان عرفی تسلیم و توصیف دقیق مبیع که رافع جهالت آن باشد، نافی غرر محتمل است، چرا که اگر در جوامع ابتدایی، این امکان وجود داشته، در حال حاضر که تسلیم عرفی و توصیف دقیق تر مبیع ممکن شده به طریق اولی عرف عقلا، معامله در فروض مذکور با حصول سایر شرایط عمومی را بیع می داند.آنچه در حقوق غرب و به طور مشخص انگلیس، با عنوان بیع مال آینده آمده، به دلیل عدم پذیرش انتقال مالکیت کالای آینده در زمان حال، توافق به بیع است و در واقع بیع مال آینده نیست.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

ارزش رجحانی عبارت از انتخاب گونه های در دسترس در چرای آزاد توسط دام میباشد. این تحقیق به منظور تعیین ارزش رجحانی گونه های گیاهی با اهمیت مراتع نیمه استپی بید خیری در گردنه خان سرخ شهرستان بردسیر در استان کرمان توسط دام (گوسفند کرمانی) در طی دوره چرایی از اردیبهشت تا شهریور 1392 به مدت 5 ماه صورت گرفت. متوسط بارندگی منطقه حدود 270 میلیمتر در سال میباشد انجام شد. سپس داده های بدست آمده به کمک نرم افزار SAS در یک طرح فاکتوریل مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت و مقایسه میانگین ارزش رجحانی و گروه بندی آنها با استفاده از آزمون چند دامنه ای دانکن انجام شد. نتایج نشان داد که بین گونه های مورد مطالعه و همچنین بین اثرات متقابل گونه در ماه اختلاف معنی داری در سطح یک درصد وجود داشت. ارزش رجحانی گندمیان یکساله و چند ساله نسبت به سایر گونه ها در طول فصل چرا در رتبه بالاتری بود.